Prosta konstrukcja o modułowej konstrukcji ułatwiającej instalację. Charakteryzuje się niezawodnym działaniem elektromagnetycznym, obsługuje wiele napięć znamionowych (AC 400 V / AC 230 V) i umożli...
See DetailsPrzy każdym uruchomieniu rozdzielnicy przychodzi taki moment, który decyduje o tym, czy dzień zakończy się zgodnie z harmonogramem: klucz dynamometryczny klika ostatnią śrubę zaciskową wyłącznika liniowego 630 A, a ktoś sięga po mikroomomierz, aby porównać trzy fazy. Niemal każdy problem z połączeniem wyłącznika, który pojawia się kilka miesięcy później – terminal znacznie cieplejszy od sąsiadów, uciążliwe wyłączenie przy 80% obciążenia, odbarwienie końcówki – był rozwiązywany na długo przed tym momentem, do wyboru były cztery możliwości: który interfejs został zastosowany, jak przygotowany był przewodnik, jak szczelne zostało wykonane połączenie oraz czy system styków wewnątrz obudowy nadal nadawał się do prądu.
Krótka wersja: połączenie wyłącznika to łańcuch trzech połączeń — zacisku zasilania, ścieżki styków wewnątrz obudowy i wtórnego obwodu sterującego — i zawodzi w najsłabszym ogniwie, a nie w najciaśniejszej śrubie. Moment obrotowy jest konieczny, ale nigdy wystarczający. Poniższe sekcje wyjaśniają, jak zachowuje się każde łącze, co należy określić i co sprawdzić przed zasileniem panelu.
Kiedy instalator mówi „połączenie”, zwykle ma na myśli zaciski linii i obciążenia. To tylko jeden z trzech interfejsów, a w przypadku łamacza obudowy wszystkie trzy znajdują się w odległości kilku centymetrów od siebie.
Traktuj te trzy kryteria jako osobne kryteria akceptacji. Złącze, które przejdzie kontrolę momentu obrotowego, może nadal być złym połączeniem, jeśli styki wewnętrzne są zużyte, a wyłącznik z doskonałymi stykami może nadal się przegrzewać, ponieważ występ został zaciśnięty niewłaściwą matrycą.
Widok izometryczny: listwa zaciskowa, układ styków wewnątrz szczelnej obudowy i zaciski wtórne to trzy różne złącza z trzema różnymi trybami awarii.
Fizyczny sposób podłączenia wyłącznika do szyny zbiorczej jest zwykle ustalany na etapie projektowania i ustala procedurę konserwacji na następne dwadzieścia lat. Wszystkie trzy opcje niskonapięciowe są nadal w powszechnym użyciu i żadna z nich nie jest automatycznie lepsza od pozostałych.
| Interfejs | Jak konduktor ląduje | Jak wygląda konserwacja | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|---|
| Przykręcany (stały) | Końcówka kablowa lub szyna zbiorcza przykręcana bezpośrednio do listwy zaciskowej | Wyłącznika nie można usunąć bez odizolowania i odkręcenia przewodów | Podajniki i rozdzielacz końcowy, w którym można wyłączyć obciążenie |
| Wtyczka | Szczęki wyłącznika wsunięte na stałe króćce szyn zbiorczych; urządzenie wtykowe przenosi ruchomą połowę | Wymiana wyłącznika zajmuje kilka minut, ale panel musi zostać najpierw odizolowany | Tablice rozdzielcze z kilkoma identycznymi drogami odpływowymi |
| Możliwość wypłaty | Wyłącznik zamontowany na podwoziu, który można ustawić pomiędzy pozycjami podłączonymi, testowymi i odłączonymi | Regały oddzielają główne styki; strona szyny zbiorczej pozostaje pod napięciem, dopóki panel nie zostanie odizolowany od strony dopływu | Przyłącza, łączniki szynowe i obwody krytyczne w rozdzielnicach |
Różnica, która przyciąga ludzi, to bezpieczeństwo, a nie wygoda. Zarówno wyłączniki wtykowe, jak i wysuwne umożliwiają szybką wymianę urządzenia, ale tylko wersja wyjmowana zapewnia określoną pozycję wysuniętą, przy czym główne styki są oddzielone wewnątrz przedziału.
Zakresy prądu znamionowego objęte serią komponentów
Długość szyny jest skalowana do największej pokazanej wartości znamionowej (6400 A). Zakresy to wartości znamionowe serii publikowane w katalogu komponentów dla każdej platformy.
Urządzenie wtykowe MCCB serii MZ2 dla ram 100–800 A Zewnętrzne akcesorium umożliwiające wymianę kompatybilnych wyłączników w obudowie formowanej 100–800 A bez odłączania kabli przychodzących i wychodzących; obwód przewodzący wykorzystuje miedź T2. Zobacz produkt → Wszystko za terminalem stanowi połączenie, którego nikt nie będzie w stanie ponownie zacisnąć. Ruchomy zespół styków — ramię stykowe, końcówki, sprężyna dociskowa, elastyczny oplot i złącze spawane pomiędzy oplotem a ramieniem — przenosi prąd pełnego obciążenia i każdy prąd zwarciowy przerywany przez wyłącznik. Nacisk styku spada stopniowo w miarę zużywania się mechanizmu, osadzania się produktów łuku na końcówkach i zmęczenia oplotu. Śruby zaciskowe pozostają dokładnie tak, jak zostały pozostawione.
Nasuwają się dwa praktyczne wnioski. Po pierwsze, faza, która przy tym samym obciążeniu jest gorętsza od sąsiadów, zwykle wskazuje wnętrze obudowy, a nie występ, więc skan termiczny ma pierwszeństwo przed ponownym sprawdzeniem momentu obrotowego w ramach diagnostyki. Po drugie, takie części to elementy kwalifikowane, a nie standardowy sprzęt: zmiana przekroju oplotu lub procesu spawania zmienia zachowanie termiczne i zwarciowe całego urządzenia, dlatego producenci ponownie kwalifikują wyłącznik, zamiast ponownie zamawiać najtańszy zespół styków. Krótki spacer co znajduje się wewnątrz wyłącznika w formowanej obudowie pokazuje te same elementy od strony montażu.
Zespół spawalniczy z ruchomym stykiem serii KYM Zespół spawalniczy OEM z ruchomym stykiem do wyłączników KYM-125 do KYM-800; producent zapewnia zgodność z wiodącymi międzynarodowymi markami młotów w zakresie dostaw produkcyjnych lub naprawczych. Zobacz produkt → Większość gorących końcówek spotykanych w terenie wynika z dwóch połączeń i oba są wykonywane ręcznie: końcówka zaciskana i końcówka śrubowa.
Zacznij od metalu. Miedź wybacza; aluminium nie. Tlenek glinu tworzy się ponownie w ciągu kilku minut od szczotkowania drutu, dlatego przewód należy przeszlifować, pokryć masą spoinową przeznaczoną do tego celu i oddzielić od miedzianej końcówki za pomocą bimetalicznej płytki przejściowej lub ucha z aluminium. Mieszanka wyklucza obecność powietrza i wilgoci – nie wypełnia szczelin i nie kompensuje poluzowanej śruby. Końcówki zaciskane należy wykonać przy użyciu matrycy określonej dla danej końcówki i rozmiaru kabla, a rozcięcie i sprawdzenie próbki pozostaje najtańszą metodą kontroli jakości dostępną na miejscu.
Moment obrotowy to druga połowa. Użyj wartości wydrukowanej w instrukcji wyłącznika, który faktycznie instalujesz, a nie ogólnej tabeli: osprzęt zacisków, stosy podkładek, rozmiary gwintów i poszycie różnią się w zależności od platformy, a liczba właściwa dla jednej ramy może spowodować usunięcie gwintów w innej. Dwa nawyki odróżniają trwałe połączenie od tego, które zawodzi — skalibrowany klucz dynamometryczny zamiast wkrętaka udarowego lub ocena na podstawie wyczucia oraz linia farby na łbie śruby, aby kolejna osoba mogła zobaczyć, czy uległa przesunięciu od czasu uruchomienia.
Akceptację ostatecznie mierzy się wzrostem temperatury, a nie momentem obrotowym. Norma IEC 61439-1 określa limity wzrostu temperatury dla zacisków i szyn zbiorczych zespołu, a typowym dowodem terenowym jest skan termiczny wykonywany z panelem pod znaczącym obciążeniem. Złącze szyn zbiorczych, które wygląda na zdrowe przy obciążeniu 10%, niewiele mówi o tym, jak zachowuje się przy 70%.
Powyżej około 400 A do 630 A podłączenie przestaje być pracą kablową i staje się pracą szyn zbiorczych: płaskie szyny miedziane, często od dwóch do czterech na fazę, skręcone za pomocą osprzętu, który musi utrzymać napięcie wstępne przez tysiące cykli termicznych.
O tym, czy to połączenie przeżyje, decydują trzy szczegóły. Poszycie: pręt cynowany jest normalnym rozwiązaniem w rozdzielnicach wewnętrznych, natomiast srebrna lub cięższa warstwa cyny jest stosowana tam, gdzie złącze nagrzewa się bardziej lub oczekuje się, że zostanie naruszone podczas konserwacji. Przygotowanie: utlenione lub porysowane powierzchnie stykowe należy oczyścić i w wielu warsztatach ponownie pokryć powłoką, ponieważ tlenek uwięziony pod połączeniem śrubowym nie znika po dokręceniu śruby. Ruch: sztywne pręty przykręcone pomiędzy zaciskiem wyłącznika a stałą szyną zbiorczą przenoszą każdy cykl rozprężania do zacisku, zatem elastyczne złącze miedziane — folie laminowane lub bocznik w oplocie — pochłania ten ruch i utrzymuje stabilność połączenia śrubowego.
Części miedziane na tym poziomie są zwykle projektowane na podstawie rysunku, a nie wybierane z katalogu, więc tolerancja pręta, układ jego otworów i pokrycie są równie ważne jak sam wyłącznik. Kupujący, którzy potrzebują zarówno części katalogowych, jak i prac miedzianych opartych na rysunkach, zwykle chcą wiedzieć, czy działalność dostawcy obejmuje standardowe komponenty i niestandardową obróbkę miedzi zanim wyślą pierwsze zapytanie.
Pręty miedziane o wysokiej czystości do złączy przewodzących lub elementów wsporczych Pręty miedziane wykonane z podłoża o wysokiej czystości i przeznaczone do przetworzenia na przewodzące złącza lub elementy wsporcze; nie podano żadnych dalszych specyfikacji. Zobacz produkt → Połączenie, które pomyślnie przejdzie te sześć testów, rzadko powoduje problemy w działaniu. Połączenie, które je pomija, zwykle ogłasza się przy najgorszym możliwym obciążeniu.
Są to trzy złącza połączone szeregowo: zaciski linii i obciążenia, do których przykręcany jest kabel lub szyna zbiorcza, system styków wewnątrz szczelnej obudowy oraz wtórne okablowanie sterujące. Połączenie działa tak dobrze, jak jego najsłabsze połączenie.
Niezależnie od tego, co podano w instrukcji producenta wyłącznika dla danego modelu i rozmiaru zacisku. Zbyt mały moment dokręcający powoduje przegrzanie złącza, a nadmierny powoduje zerwanie gwintu lub rozciągnięcie śruby, dlatego należy użyć skalibrowanego klucza i następnie oznaczyć śrubę.
Nie goły metal do gołego metalu. Tlenek glinu tworzy się ponownie w ciągu kilku minut, a złącze aluminiowo-miedziane koroduje pod wpływem wilgotnego powietrza. Zeszlifuj i połącz aluminium, a następnie oddziel metale za pomocą bimetalicznej płyty przejściowej lub ucha z korpusem aluminiowym.
Obydwa umożliwiają szybką wymianę wyłącznika. Tylko wersja wysuwna ma określoną pozycję wysuniętą z oddzielnymi stykami głównymi, dlatego dominuje nad źródłami wejściowymi i krytycznymi. Jednostki wtykowe nadal wymagają najpierw odizolowania panelu.
Wprowadź prąd stały do każdej fazy za pomocą mikroomomierza, porównaj trzy odczyty ze sobą oraz z wartością zarejestrowaną podczas uruchomienia i zbadaj każdą fazę, która ma zauważalnie wyższy odczyt przed zastosowaniem obciążenia.
Zwykle jest to problem z okablowaniem sterującym, a nie z podłączeniem zasilania: wyzwalacz wzrostowy lub wyzwalacz podnapięciowy podłączony po niewłaściwej stronie, styki pomocnicze ustawione normalnie zamknięte, gdy obwód wymaga normalnie otwartego, lub wyzwalacz podnapięciowy utrzymywany bez zasilania. Najpierw sprawdź schemat wtórny, a następnie poszukaj zwarcia w obciążeniu.